Po najaździe Tatarów i zajęciu przez nich południowo zachodniej części Rusi, pozostała część zachodnia dostała się pod panowanie Polski i Litwy, dwóch krajów sprzymierzonych z sobą na mocy Unii Lubelskiej. W XIII wieku na północy kraju powstała nowa siła. Na jej czele stanął syn Aleksandra Newskiego, Daniel. Dał on początek dynastii, która swe władanie rozpoczęła od niewiele znaczącego księstwa moskiewskiego. Księstwo to w zaledwie sto lat zdobyło hegemonię wśród księstw Rusi. Wszystkie Ziemie ruskie prócz zajętych przez zjednoczone siły Polsko Litewskie terenów Białorusi i Ukrainy dostały się pod panowanie Moskwy. W 1472 Iwan III odmówił posłuszeństwa Tatarom. Władca ten mianował się władcą Wszechrusi oraz przyjął nowe godło, dwugłowego czarnego orła. Jego syn Ivan IV Groźny koronował się na pierwszego cara Rosji. Młody wówczas, car podbił chanat kazański i rozpoczął ekspansję na wschód. W swoje panowanie objął ziemie Syberii oraz dotarł aż do Oceanu Spokojnego.