Dynastia Romanowów

Po śmierci Ivana Groźnego w Rosji nastał czas Smuty. Kraj stał się rozbity wewnętrznie. Carem został ogłoszony bojar tatarski, Borys Godunow. Za czasów jego rządów w Rosji doszło do wojny osiemnastoletniej, głodu, buntów a do interwencji została zmuszona Polska. Kolejny car, Michał Romanow zakończył okres smuty oraz zapoczątkował on dynastię, która pozostała przy władzy aż do 1917 roku. Kolejny car, Piotr I postanowił otworzyć się na zachód. Za jego rządów kraj został zeuropeizowany, a nowa stolica powstała w Petersburgu, który leży w zatoce Newie naprzeciw zatoki Fińskiej. Odniósł on znaczące sukcesy militarne. Jego armia została zmodernizowana, a władza centralna doczekała się kilku istotnych reform. Dzięki Piotrowi I Rosja stała się znaczącym mocarstwem europejskim. Jego rzecz była kontynuowana przez pochodzącą z niemieckiej rodziny Katarzynę Wielką. Wojny z Napoleonem prowadził wnuk Katarzyny II, Aleksander I. Rosja zwyciężyła i pokryła się w chwale, ale nie pozostała krajem zacofanym cywilizacyjnie.